Schokland: eiland in de klei
Schokland hoefde niet droog te vallen, maar moest wel in cultuur gebracht worden. Mevrouw Heukers werd boerin op het voormalig eiland. Ze vergelijkt het wonen op Schokland met het wonen elders in de polder:
We woonden op de Noordpunt van Schokland. Het was hier al begroeid. Het bos was er al, dat was al ingeplant. Het was erg koud op Schokland.
We waren niet de eersten daar. De boeren aan de Oud Emmeloorderweg richting Ens waren er allemaal al. De andere kant op, richting Nagele, daar woonde nog bijna niemand. Daar was wel een staatsbedrijf. Er stond allemaal koren dat bewerkt werd door de Rijksdienst. Op Schokland woonde op de Noordpunt ook nog een familie in de lichtwachterswoning. Ik weet niet meer wat het beroep van die man was, misschien werkte hij bij de Directie. Later kwamen er nog mensen voor archeologisch onderzoek. Bij de Noordpunt zijn graven blootgelegd, maar daar is weinig uit gekomen.
Bron: Landschapsbeheer Flevoland, interview van Willy-Heukers-ten Bosch met mevrouw Bouchien Heukers-van Hemmen, 29 december 2008.
Reacties
Jan