Polderwegen? Een eind zonder eind

1950 – 1960

De kortste verbinding tussen twee punten is een rechte lijn. Volgens dit principe lijkt het wegennet van de polder te zijn ontworpen. Niet iedereen kan dat waarderen. Mevrouw Heukers vertelt:

Opvallend heb ik altijd die rechte wegen gevonden. Die gaven geen sfeer. Ik zei altijd: ‘geef mij Drenthe maar’. Ik had er geen moeite mee, maar we vonden het niet leuk. Dat kun je ook niet leuk vinden. Maar dat de kavels recht waren, dat was wel heel belangrijk. En wat het zwaarst is, dat moet het zwaarst wegen. Dat weet je toch zelf ook als je boer bent: hoe rechter de kavel, hoe gemakkelijker. Toch heb ik wel eens gezegd: ‘Hè, kom je weer bij zo’n lange, rechte weg’. Neem nou de Zwartemeerweg, dat is één lange streep. Er zijn nog wel wegen waar een klein beetje variatie in zit, maar er zijn hier ook soms wegen waarvan ik denk: ‘Hai, hai, hai; een eind zonder eind’.

Bron: Landschapsbeheer Flevoland, interview van Willy-Heukers-ten Bosch met mevrouw Bouchien Heukers-van Hemmen, 29 december 2008.

Reacties

Map

Trefwoorden

Overeenkomstige dingen

Landschap, ruimte en omgeving: Trijn Lourens-Luymes

De polder was allemaal land, land, land

De polder maakte op nieuwkomers een lege indruk. Maar het land werd in hoog tempo uitgegeven. Trijn Lourens vertelt dat waar de boeren kwamen de mechanisatie al snel volgde:

1950 – 1960 / Noordoostpolder

De polder was land, land, land. Dat viel op: lange wegen, akkers, allemaal akkers. En er waren stukken die nog niet uitgegeven…
Landschap, ruimte en omgeving: Bouchien Heukers-van Hemmen

Schokland: eiland in de klei

Schokland hoefde niet droog te vallen, maar moest wel in cultuur gebracht worden. Mevrouw Heukers werd boerin op het voormalig eiland. Ze vergelijkt het wonen op Schokland met het wonen elders in de polder:

1956 / Schokland, Noordoostpolder, Oud Emmeloorderweg

We woonden op de Noordpunt van Schokland. Het was hier al begroeid. Het bos was er al, dat was al ingeplant. Het was erg koud op…
Landbouw en ontginning: Bouchien Heukers-van Hemmen

Gevecht tegen het onkruid op het nieuwe land

1950 – 1960 / Noordoostpolder, Schokland

Vooral de eerste jaren kwam er op het land meer op dan gewassen alleen. Zonder machines en bestrijdingsmiddelen moest het onkruid…
Landschap, ruimte en omgeving: Bouchien Heukers-van Hemmen

Een eiland dat wegzinkt

Het eiland Schokland was vanaf het begin een duidelijke verhoging in het polderlandschap. Maar door ontwatering en inklinking ontstonden er al gauw problemen. Mevrouw Heukers woonde op de Noordpunt. Ze vertelt:

1950 – 1960 / Schokland, Noordoostpolder

Schokland ligt nog duidelijk hoger in het landschap. Vroeger was dat verschil groter. Ik kan niet zeggen hoeveel, maar het is…
Natuur: Bouchien Heukers-van Hemmen

Dieren en ongedierte in de Noordoostpolder

1950 – 1960 / Schokland, Noordoostpolder, Redeweg, Palenweg

In het nog jonge bos was regelmatig wild te zien, maar op het erf kwam mevrouw Heukers andere dieren tegen: ratten. Ze vertelt:
Verkeer, vervoer en verbindingen: Trijn Lourens-Luymes

De jaren vijftig: snellere verbindingen in de Noordoostpolder

In de jaren vijftig gingen de veranderingen snel, vooral waar het de verbindingen betrof met het ‘oude land’. Voor Trijn Lourens werd de reistijd naar het noorden aanmerkelijk korter. Ze vertelt:

1950 – 1960 / Noordoostpolder, Blokzijl

Het was een snelle tijd. Je kon haast niet meer bijhouden wat er allemaal bij kwam. Het ging zo verschrikkelijk hard. Je leefde…
Wonen en woningen: Bouchien Heukers-van Hemmen

Wonen in het kalverhok

1956 / Noordoostpolder, Schokland

In het bouwprogramma hadden de mensen geen voorrang: als de schuren maar stonden. De Directie had nog een flinke vinger in de pap.…
Landbouw en ontginning: Jan Leijten

Granen en groenbemesting in de begintijd

Jan Leijten vertelt over zijn eerste activiteiten als boer in de Noordoostpolder:

1948 / Noordoostpolder

Nou ja, je moest het land klaar maken. Ja, wat deden we? Wieden, zaaien, kunstmest strooien, van alles, zal ik maar zeggen hè. We…
Wonen en woningen: Jan Leijten

Gezinsbarakken in de Noordoostpolder

De zus van Jan Leijten woonde in een barak. Hij vertelt:

1948 / Noordoostpolder

Mijn zuster, die woonde in een barak. Dat was een gezinsbarak hoor, dat was geen barak met allemaal volk. Nee, hij stond er naast.…
Natuur: Jan Leijten

Vergankelijk wild in de Noordoostpolder

In het begin waren er veel hazen en fazanten en dus ook jagers. De heer Leijten constateert dat dat verleden tijd is:

1940 – 1950 / Noordoostpolder

Nou kijk, je hebt wel een hele tijd gehad dat er veel hazen waren en fazanten. Maar je ziet tegenwoordig geen fazanten meer. Dat is…
Vrije tijd en recreatie: Trijn Lourens-Luymes

De Voorst: recreëren in een jonge Noordoostpolder

Langzamerhand bood de polder wat meer recreatiemogelijkheden. Trijn Lourens ging met de kinderen naar De Voorst. Ze vertelt:

1950 – 1960 / Noordoostpolder, De Voorst, Voorsterbos

We zaten wel eens op de Veluwe en langs de Vecht in Overijssel. De mensen naast ons waren nogal enthousiaste kampeerders. Die…
Vrije tijd en recreatie: Trijn Lourens-Luymes

Er was niks in Emmeloord

In de beginjaren van Emmeloord was er weinig vrije tijd. Je had sportverenigingen. Wie meer wilde, en Trijn Lourens wilde dat, moest Emmeloord uit. Ze vertelt:

1952 – 1953 / Emmeloord, Moerasandijviestraat, Zeeasterstraat, Lange Nering, Kampen

We gingen wel eens ergens heen. Er was ook niks. Er was niks in Emmeloord. Een keer in de week naar de sportvereniging, dat was…

Polderwegen? Een eind zonder eind

Reacties

Map

Trefwoorden

Overeenkomstige dingen

De polder maakte op nieuwkomers een lege indruk. Maar het land werd in hoog tempo uitgegeven. Trijn Lourens vertelt dat waar de boeren kwamen de mechanisatie al snel volgde:

Schokland hoefde niet droog te vallen, maar moest wel in cultuur gebracht worden. Mevrouw Heukers werd boerin op het voormalig eiland. Ze vergelijkt het wonen op Schokland met het wonen elders in de polder:

Het eiland Schokland was vanaf het begin een duidelijke verhoging in het polderlandschap. Maar door ontwatering en inklinking ontstonden er al gauw problemen. Mevrouw Heukers woonde op de Noordpunt. Ze vertelt:

In de jaren vijftig gingen de veranderingen snel, vooral waar het de verbindingen betrof met het ‘oude land’. Voor Trijn Lourens werd de reistijd naar het noorden aanmerkelijk korter. Ze vertelt:

Jan Leijten vertelt over zijn eerste activiteiten als boer in de Noordoostpolder:

De zus van Jan Leijten woonde in een barak. Hij vertelt:

In het begin waren er veel hazen en fazanten en dus ook jagers. De heer Leijten constateert dat dat verleden tijd is:

Langzamerhand bood de polder wat meer recreatiemogelijkheden. Trijn Lourens ging met de kinderen naar De Voorst. Ze vertelt:

In de beginjaren van Emmeloord was er weinig vrije tijd. Je had sportverenigingen. Wie meer wilde, en Trijn Lourens wilde dat, moest Emmeloord uit. Ze vertelt: