Het land heeft een tropisch zeeklimaat. Het hete, droge zomer seizoen loopt van maart tot mei, het regenseizoen van juni tot november, en het koele droge seizoen van december tot februari. De zuidwestelijke moesson loopt van mei tot oktober, en de noordoostelijke moesson van november tot april. De temperaturen variëren normaal gesproken van 21 tot 32 °C. De koelste maand is januari, en de warmste is mei.
De meeste eilanden liggen op de tyfoongordel en krijgen van juli tot oktober doorgaans te maken met zware neerslag en onweersbuien. In een gemiddeld jaar komen zo'n twintig tyfoons het gebied van de Filipijnen binnen, waarvan er ongeveer acht aan land komen. De jaarlijkse neerslag bedraagt 5.000 millimeter in het bergachtige deel van de oostkust, tot minder dan 1.000 millimeter in sommige valleien.
De ligging van de Filipijnen aan de Pacifische Ring van Vuur en dicht bij de evenaar betekent dat het land regelmatig te maken heeft met aardbevingen, maar ook beschikt over vele natuurlijke hulpbronnen. Er worden dagelijks ongeveer twintig aardbevingen geregistreerd, maar de meeste zijn te zwak om gevoeld te worden. De laatste grote aardbeving was in Cebu in 2025. Er zijn veel actieve vulkanen zoals de Mayon, de Pinatubo en de Taal. De uitbarsting van de Pinatubo in juni 1991 veroorzaakte de op één na grootste aardse uitbarsting van de 20e eeuw.
Met een lengte van ongeveer 520 kilometer is de Cagayan in het noorden van Luzon de langste rivier. De Baai van Manilla, met aan de oostelijke oever de hoofdstad Manilla, is door de Pasig verbonden met de Baai van Laguna, het grootste meer van de Filipijnen.
De Filipijnse geowetenschappers F.P. Siringan en K.S. Rodolfo analyseerden de oorzaken van de bodemdaling in de delta van de Pampanga aan de noordkant van de Baai van Manilla. De belangrijkste oorzaak was grondwaterwinning. De bodemdaling bedroeg in totaal tussen de 2 en 3 centimeter per jaar. In een latere publicatie stelde Rodolfo dat de kustgebieden van Metro Manilla met 9 centimeter per jaar daalden. Op sommige locaties met grootschalige grondwaterwinning werd een bodemdaling van 15 centimeter per jaar vastgesteld. Daarnaast waarschuwde hij voor overstromingsrisico's bij landwinningsprojecten als gevolg van stormvloeden en golven.
Er zijn in de Filipijnen drie gebieden waar polders liggen geïdentificeerd:
- Cotabato ontwikkelingsgebied. Een groot gebied in het stroomgebied van de Cotabato is overstromingsgevoelig. In dit gebied bevinden zich polders;
- Polders in de delta van de Pampanga. In dit gebied, met veel omdijkte visvijvers, staat bij hoog water ongeveer 40.000 hectare onder water;
- Polder in de stad Malabon. Dit is een polder in één van de steden die hoort bij Metro Manilla.
Naast de bestaande polders beschreef Rodolpho dat de Philippine Reclamation Authority 102 mogelijke landwinningsprojecten in de kustzone had geïdentificeerd, met een totale oppervlakte van 38.272 hectare verspreid over Luzon, Visayas en Mindanao. Hiervan waren 38 projecten – met een gezamenlijke oppervlakte van 26.234 hectare – bedoeld om vrijwel de gehele kustzone van de Baai van Manilla in te polderen. Op basis van Google Earth lijkt het erop dat slechts enkele kleine delen van het voorstel tot nu toe daadwerkelijk zijn gerealiseerd.