Met vader mee!

Er waren ook arbeiders die op hun bromfietsje naar Oostelijk Flevoland gingen, zo ook Arend Profijt, die in Elburg woonde. Zijn zoon Willem ging als kleine jongen enige keren met hem mee.

Door: Midden in de geschiedenis van Flevoland
1 geïnteresseerde

Dat deed mijn vader ook! Met het Zündappje! Hij kreeg daarvoor een vergoeding. Zo ging ik ook met hem mee, achterop. Ze hadden bij Harderwijk, dat weet ik nog goed, een bedrijfsschuur staan en dan matsten ze hem wel eens. Dan kon hij daar het Zündappje neerzetten en dan ging hij vervolgens met een Volkswagenbusje de Knardijk op. Hij kreeg dan wel de vergoeding. Dat kan ik me nog goed herinneren. Ik ging dan met al zijn collega’s mee, op die rupstractors en bulldozers. Ik was toen denk ik twaalf jaar en in de vakantietijd! … Als ik met mijn vader meeging, dan nam ik, net zoals mijn vader, ook een pukkeltje mee, broodtrommeltje en alles. Dan gingen ze ’s morgens eerst de landbouwwerktuigen smeren. Ze hadden een slee bij de rupstractor en daar stond een tankje met gasolie op. Eerst moest de rupstractor met gasolie worden volgetankt. Was dat gebeurt, dan gingen ze alles smeren met vet. En als dat alles goed ging, dan gingen ze aan de gang. Ze waren heel gek met mij. Dat vond ik wel leuk. Ze waren dan riet aan het schijven om de grond te cultiveren. Dat was in de rimboe. Dat was wel mooi. Ze hadden dan de greppels al gegraven. Met vlaggen werden de plekken gemarkeerd waar granaten lagen. Niet dat ik daar aankwam. Die werden dan door de Opruimingsdienst opgeruimd. Dat was een leuke tijd! Er werd altijd een schaftkeet meegetrokken. Ze hadden ook nog echt regenverlet. Dat heb ik ook wel meegemaakt. Als er regen was, dan zaten ze allemaal bij elkaar. Mijn vader zat dan de krant te lezen. Er zaten geen cabines op die trekkers. Ze waren open. Mijn vader had er ook zo’n kleedje ervoor.

Interview met Willem Profijt op 21 juli 2014 te Arnhem.

Alle rechten voorbehouden