Elke dag met de bus naar Amsterdam

Lucia Fer en haar gezin kwamen in 1982 in Lelystad te wonen. Zij had haar werk nog in Amsterdam en ging elke dag met Lijn 54 op en neer. De bus was niet alleen een vervoermiddel, maar had ook een sociale functie.

Ik ben in het begin met bus 54 naar Amsterdam gegaan. De A6 was er nog niet, wel de weg over de dijk. In de bus viel iedereen gewoon in slaap. Het leek een eeuwig lange route. De bus stopte bij de Middenweg in Amsterdam [Watergraafsmeer], bij tram 9, bij het Ajaxstadion…. Met de 54 naar het Ajax-stadion was ik in totaal ongeveer een uur onderweg, want als je bij de Middenweg aankwam, dan moest ik nog de tram nemen naar het Centraal Station en nog een stukje lopen naar de Herengracht. … De meeste mensen die ik [in Lelystad] kende, werkten buiten Lelystad, vooral in Amsterdam. In de bus van lijn 54 kwam je de mensen tegen die in Amsterdam werkten. Dat was ook een hele leuke, gezellige bus. De chauffeur was altijd opgewekt. Het was ook een chauffeur die ook meteen zag wie zijn klanten waren. Ik heb het als heel leuk ervaren om met de 54 naar Amsterdam te gaan. En daarin had je dan allerlei gesprekken en ’s avonds kom je elkaar soms wel of soms niet tegen. En dan slapen en de volgende morgen weer in de bus. Veel gebeurde er toen niet in Lelystad.

De bus naar Amsterdam vanaf het busstation in Lelystad

(bron Nieuw Land).

Alle rechten voorbehouden

Bron: Project Nederlanders – Wereldburgers, interview met Lucia Fer op 11 oktober 2012 te Lelystad.

Alle rechten voorbehouden