"Ontdooien" in Suriname

Als Surinamers voorgoed terug zouden willen naar hun geboorteland, dan moeten ze zich opnieuw aanpassen. Urcila Winter vertelt.

“Ze zien gewoon dat je uit Nederland komt” (bron Urcila Winter).

Het is wel heel veel aanpassen. Ik heb zelf zoiets van: ik heb hier me ook moeten aanpassen, dan moet ik me daar ook maar weer aanpassen, daar in mijn eigen land. Bijvoorbeeld, ik kom op een kantoor en trek een nummertje. Hier wordt je geholpen, maar daar, als het vandaag niet gaat, dan zien we morgen wel. Je kunt daar een hele dag zitten en dan zeggen ze: “Je moet morgen terugkomen!” Je moet een beetje geduld hebben, dat moet je jezelf weer aanleren. Het is toch anders dan hier. Wij zijn dat snelle gewend en dat alles geregeld is, maar daar zul je, je moeten aanpassen. Als je daar bent moet je je niet druk maken!
En ze weten dat je van Nederland komt. Ze zien het gewoon, ze ruiken het! Ze zeggen dat je aan het ontdooien bent! Ja. Ja hoor, dat is echt zo! Ik heb één keer … weet je nog wat ik gedaan heb? Ik had gewoon van die badslippers aan om te doen alsof ik daar hoorde. Nee hoor, ze zagen het meteen: “Mevrouw, mammie, moeten we geld wisselen?!” Nee hoor, ze zien gewoon dat je uit Nederland komt. Maar ik denk dat je geduld moet hebben als je terug wilt, geduld met alles, echt, met het aanvragen van papieren en dat soort dingen. Geduld! Want ze doen alles op hun tijd, alles op hun gemak. Ze hebben geen haast. Maar dat geeft ook rust. Hier wordt je een beetje geleefd, vind ik. Alles op een rijtje.

Bron: Project Nederlanders – Wereldburgers, interview met Urcila Winter en Ullerich Hoogdorp, op 12 december 2012 te Lelystad.

Alle rechten voorbehouden

Media

Luister hier naar het interviewfragment