"Ik wil in Nederland carrière maken!"

Veel Marokkaanse vrouwen zijn naar Nederland gekomen, omdat ze in Marokkaanse mannen hebben leren kennen die in de jaren zeventig of tachtig in het kader van de gezinshereniging met hun ouders naar Nederland zijn gekomen. Fatima Ahariz vertelt.

Fatima Ahariz en haar man Lahcen, 1981

Ik ben naar Nederland gekomen in het kader van gezinshereniging, want mijn man woonde hier sinds 1975. Hij was ook samen met zijn vader en moeder naar Nederland gekomen in het kader van gezinshereniging, want zijn vader was een gastarbeider…. Ik vermoed dat hij zo ongeveer in 1966 of 1967 gewoon als gastarbeider naar Nederland is gekomen. Mijn man heeft altijd in Lelystad gewoond. Hij was vijftien toen hij in 1975 naar Nederland kwam…. Hij komt ook uit Tétouan en was daar ook vaak op vakantie … Nou, ik kende hem en hij kende mij, want hij hoorde gewoon bij Tétouan. En ja, wij vonden elkaar leuk en zijn in Marokko getrouwd. Gelijk daarna ben ik samen met hem naar Nederland gekomen….

Ik heb [in Tétouan] middelbare school gedaan. Ik was echt iemand die teveel ambities had. Ik wilde gewoon carrière maken. Ik wilde in het onderwijs. En dat was ook één van de voorwaarden die ik aan mijn man heb gesteld:

“Ik ben een geëmancipeerde vrouw en ik wil gewoon carrière maken. Als je daarmee akkoord gaat, ga ik gewoon mee naar Nederland, Mocht dat niet zo zijn, dan zitten we op verschillende sporen!”

Nou, hij is er gewoon mee akkoord gegaan. Hij zegt: “Kijk, je krijgt gewoon je vrijheid en de ruimte om in Nederland carrière te maken.” En dat was ook het geval.

Bron: Batavialand te Lelystad, Project Nederlanders – Wereldburgers, interview met Fatima Ahariz op 4 maart 2013 te Lelystad.

Alle rechten voorbehouden