"Wauw, dat dat mogelijk is!"

Zeldzame planten in het Hulkesteinse Bos

De Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders zorgde ervoor dat in het Hulkesteinse Bos open zanderige plekken werden gemaakt, de zogenaamde stuifketels. Dit was goed voor de biodiversiteit. Voormalig veldwerker Roelof Duijff legt uit:

Moeraswolfsklauw

In het middengebied is er een aantal open elementen. Er zijn daar vanaf het begin van de inrichting 'stuifketels' geweest - zo noemden we dat. Een stuifketel is een groot gebied, een aantal ares, waar de klei- of de veenlaag van het zand was afgeschoven om het gebied diversiteit te geven. Het idee was dat het zand los ging stuiven, verstuiven, vandaar de naam stuifketels. Het lag diep in de bodem, je kunt het vergelijken met het Hulshorster Zand. Alleen het was veel te kleinschalig, opgaand in het bos, dat werkte natuurlijk nooit. Je kreeg wel heel veel meer variatie, op die manier. Kijk dat zand, daar komen andere kruiden en vegetatie op. Voor een hele hoop insecten, bijvoorbeeld zandbijtjes, is dat heel interessant. Dus de diversiteit werd wel veel beter, ook qua planten, hele zeldzame planten. Moeraswolfsklauw kwam daar omhoog, dat is een zeer zeldzame plant. Ja, als je dat dan in zo’n jonge maagdelijke polder vindt, dan is het: "Wauw, dat dat mogelijk is!"

Bron: Landschapsbeheer Flevoland, Interview van Anke van Zwoll met Roelof Duijf, 11 maart 2019.

Alle rechten voorbehouden